دستهایت کو مم حسن؛روایت رفاقت ها در جنگ تحمیلی می باشد،اکبر آیین کارگردان و بازیگر تئاتر و سینما

 ابتداخود را معرفی  کنید ومختصری از زندگی هنری خودتان و اینکه از کجا فعالیت خود را آغاز کردید؟

 اکبرآیین هستم متولد 1355 کهگیلویه، از سال 1369 بازیگری را شروع کردم و تاکنون در قریب به 50 اثر نمایشی به عنوان بازیگر حضور داشتم . 15 اثر را به عنوان کارگردان به روی صحنه بردم که مهم ترینشان "صلیب سرخ" نوشته سام شپرد بوده است که در سال 1392 در بخش بین الملل جشنواره فجر به نمایش درآمد .

در سه فیلم "قصرشیرین" ساخته رضا میرکریمی . "پروا"ساخته مهران مهدویان و "مرتضا" ساخته محمد حمزه ای  بازی کرده ام .

از نمایش دستهایت کو مم حسن بگویید.

این نمایش در سال گذشته که تمریناتش شروع شد با هدف نگاهی بکر و تازه به مقوله دفاع مقدس مارا دور خود جمع کرد زیرا که از ابتدای امر هم که رضاگشتاسب این نمایشنامه را برای خوانش به گروه داد متوجه این فضا شدیم که باید دنبال یک اتفاق غیر کلیشه ای در تئاتر دفاع مقدس بود و خوشبختانه کارگردان اثر  رضا کرمی زاده با هوش و ذکاوت خود در اجرا پارا از متن فراتر گذاشت و نوعی از فضا سازی در تتاتر دفاع مقدس بوجود آورد که به گواه مخاطبان در این ژانر بی نظیر بود. این نمایش توانست در جشنواره فتح خرمشهر 9 جایزه اصلی را کسب کند  از جمله خود بنده به عنوان بهترین بازیگر جشنواره شناخته شدم.

این نمایش که داستان آن روایت های از رفاقت درجنگ تحمیلی می باشد،به کارگردانی رضا کرمی زاده و نویسندگی رضا گشتاسب با اجرای خوب خود در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاترفجر به عنوان بهترین اثر دفاع مقدس شناخته شد و توانست نظر مخاطبان بین المللی را به عنوان نماینده ایران برای شرکت در جشنواره تئاتر کشور روسیه کسب کند،اما متاسفانه به دلیل شیوع ویروس کرونا تا کنون شرایط برای حضور در کشور روسیه مهیا نشده است. علاوه بر آن اخیرا دراولین دوره برگزاری جایزه بزرگ «سرو» که از سوی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد روایت فتح با هدف تجلیل از فعالان عرصه تئاتر مقاومت برگزار شده بوداز 9لغایت 30مرداد ماه در تالار سرو به اجرای عمومی پرداخت و اتفاقا در 5بخش کاندیدای دریافت جایزه این دوره شد و جا دارد از زحمت های مهندس اسلامی نژاد رئیس وهمچنین کارمندان مخلص حوزه هنری استان کهگیلویه وبویراحمدوهمه عوامل نمایش که برای به صحنه رفتن این نمایش زحمت های فراوانی کشیدندتشکر و قدردانی نمایم.

آیا تئاتر دفاع مقدس توانسته است جایگاه خود را در میان مخاطبان تئاتر پیداکند؟

متاسفانه نگاه به جریان تئاتر  دفاع مقدس یک نگاه مادیست، عده ای فراموش کرده اند که انسانهای بزرگی بخشی از تاریخ این مملکت  را رقم زده اند . هنوز هم عده ای فکر میکنند اگر به این نوع تئاتر روی بیاورند مورد تمسخر دیگران قرار میگیرند و این دلیل دارد . مهم ترین دلیلش این است که بعضی ها از فرهنگ دفاع مقدس سو استفاده کردند و هنرمندان را به این فضا  بدبین کرده اند. حتی همان کسانی که زمانی در این نوع تئاتر سرآمد بودند دیگر انگیزه ای برای تولید ندارند.  و اساسا مردم فکر می کنند این نوع کارها سفارشی است که در ذهن خود درست فکر می کنند، قبضه کردن فرهنگ، ادبیات، تئاتر و سینمای دفاع مقدس توسط عده ای خاص آسیب های زیادی را به هنر زده است . هم هنرمندان را بدبین کرده است و هم مردم را، باید استقلال فکری وجود داشته باشد باید نهاد های خصوصی برای ترویج و تولیدش شکل بگیرد تا  نگاه عوض شود . نگاه دگماتیسم و کهنه به دفاع مقدس فقط باعث میشود که این فرهنگ از بین برود. به این مساله باید توجه کرد که چرا همه کشورها بهترین درام هایشان را از میان جنگ هایشان برمیدارند و به عنوان محصول فرهنگی به مردم عرضه می کنند اما  ما نتوانستیم هنوز این نگاه را تغییر دهیم. قصه ها در آثار دفاع مقدس قصه های بی دردسر و ستایشگری هستند که فقط ماحصل سیاست های نهادهای خاصی است و این بد است.مادامی که نشود اتفاقات جدیدی را رقم زد مخاطبان و هنرمندان نگاهشان تغییر نمی کند

شما در کنار تئاتربه بازیگری در سینما روی آوردید، بگویید چه شد که به سینما روی آوردید؟

من همیشه یک فیلم باز واقعی بودم ، در حاشیه اکران فیلم قصر شیرین روزبه پناهپور خبرنگار مجله 24 مصاحبه ای بامن کرد که تیتر آن را زده بود  با این عنوان "سینه فیلی دور از سینما "  این تیتر خوبی بود چرا که همه ذهن من را در این سالها تئاتر تسخیر کرده بود و فقط عاشق دیدن و مطالعه سینما بودم و خودم تجربه اش نکرده بودم تا اینکه دوستم اردوان زینی سوق به من زنگ زد و  از من خواست که در تست بازیگری فیلم قصر شیرین شرکت کنم . من هم خودم را محک زدم و خوشبختانه توانستم یک نقش کوتاه اما تاثیر گذار را در قصر شیرین بازی کنم. من چیزهایی را از تجربه اولم در سینما کسب کردم که در سی سال فعالیت تئاتری ام از آن غافل بودم. اخلاق حرفه ای رضا میرکریمی و تیم درجه یک عوامل قصر شیرین چیزهای زیادی را به من آموخت . درست است که من تجربه زیادی در برگزاری بازی رئالیستی در تئاتر داشتم اما این اولین باری بود که من  میبایست باید رفتارم را برای دوربین تنظیم میکردم. بازی با حامد بهداد درس های تجربی زیادی را به من آموخت و من ازهمین جا از حامد بابت همکاری صمیمانه و صادقانه اش تشکر میکنم، از رضا میرکریمی ممنونم که به من اعتماد کرد، از محسن قرایی متشکرم که به من مسیر داد، از محمد عسگری سپاسگزارم که مثل یک برادر همه چیز را به من یاد داد و از  اردوان زینی سوق بی نهایت ممنونم که اجازه داد کنارش باشم و از رفتار حرفه ای اش بیاموزم .

 حرف پایانی.

از همسرم تشکر کنم که در خانه فضای امنی را برای من بوجود می آورد تا من بتوانم با خیال راحت به کارم بپردازم. از دخترم ممنونم که همیشه به من انرژی میدهد و  در پایان از پدر و مادر عزیزم بی نهایت تشکر می کنم که در زندگی چیزی برایم کم نگذاشتند.